23. Ceza Dairesi 2015/1907 E. 2015/2361 K. — Yargıtay Kararı
23. Ceza Dairesi 2015/1907 Esas 2015/2361 Karar 09.06.2015
23. Ceza Dairesi 2015/1907 E., 2015/2361 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Şikayetçinin Aile Sağlığı Merkezinde görevli doktor olduğu, sanığın da aynı merkezde görevli hemşirenin arkadaşı olduğu, sanığın kendisini Kahramanmaraş ilinde İstihbarat Özel Harekat Kurmay ... olarak tanıttığı, bilgisayar işlerinden anladığını söylediği, buna inanan şikayetçinin dizüstü bilgisayarını sanığa verdiği, ancak sanığın bilgisayarı sattığı halde "bilgisayarın kartı yandı, ben bunu İstanbul iline amcamın oğluna gönderir yaptırırım" diyerek şikayetçiyi oyaladığı ve bilgisayarı şikayetçiye iade etmediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1-) Hüküm tarihinden sonra ismini "..." olarak değiştiren sanığın şikayetçi ile aynı yerde çalışan hemşire ile arkadaşlık yaptığından şikayetçinin işyerine sık sık gelip gittiği, kendisini Kahramanmaraş İstihbarat Özel Harekat Kurmay Yüzbaşı olarak tanıttığı ve bilgisayar işlerinden anladığını söyleyerek şikayetçinin dizüstü bilgisayarını program kurmak bahanesiyle aldığı ancak bilgisayarı başkasına satarak bedelini mal edindiği, çeşitli gerekçelerle şikayetçiyi oyaladığı, bu şekilde aynı çevrede birden fazla kişiden benzer şekilde menfaat temin ettiğinin farkedilmesi üzerine yapılan araştırmada durumun ortaya çıktığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-) Kabule göre de; a-) TCK'nın 155/1. maddesine göre güveni kötüye kullanma suçu için ''altı aydan iki yıla kadar hapis cezası'' öngörülmesine karşın, temel cezanın, kanunda öngörülen üst sınırı aşar şekilde '' 2 yıl 4 ay '' olarak belirlenmesi, b-) TCK’nın 53. maddesinin 3. Fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
Sitemizin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. Ziyaret istatistikleri için Google Analytics, reklam ölçümü için Meta Pixel çerezlerini ise yalnızca onay verirseniz kullanırız. Ayrıntılar Çerez Politikamızda.