(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2012/5431 E.,  2012/25475 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin Karacabey işletmesinde çalıştığını, bu süre boyunca sabah 06.00 akşam 18.00 arası haftanın altı günü çalışmasına karşın fazla mesai alacaklarının ödenmediğini fazla çalışma alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai ücretinin bulunmadığını, davacının günlük 7,5 saat çalıştığını, izinlerini kullandığını ayrıca ücretlerini ihtirazi kayıt koymadan aldığını, Karacabey işletmesinde 2007 yılından itibaren dışarıdan hizmet alımı yapılması nedeniyle fazla çalışma yapılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davacının fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut olayda; davacının Haziran 2007 tarihine kadar 06.00-18.00 arasında çalıştığı, bu tarihten sonra ise mesai uygulamasına geçildiği anlaşılmıştır. Davalı işverenlik davacının her ne kadar yukarıda belirtilen saatler arasında çalıştıklarını doğrulamışsa da bu sürelerin tamamının çalışılarak geçmediğini, ara dinlenmelerin uzun olup fiilen 7,5 saat çalışıldığını ayrıca ücretlerin davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmadan kabul edildiğini savunmuştur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı hesaplanmış ve çıkan miktar üzerinden %30 hakkaniyet indirimi yapılmamıştır. Mahkemece hesaplanan miktar üzerinden hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.