2. Hukuk Dairesi 2013/20748 E.,  2014/3217 K.

MAHKEMESİ :Elazığ 2. Aile Mahkemesi TARİHİ :23.05.2013 NUMARASI :Esas no: 2012/329 Karar no:2013/398

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ziynet eşyası ve takılarla ilgili vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadının boşanma davası konusunda da hüküm verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir. 2-Mahkemece, davalı-karşı davacı kadının, kocanın ilk evliliğinden olan kızını istemediği gerekçesiyle, kocanın boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kocanın ilk evliliğinden olan ergin kızının kadın tarafından istenmediğine dair beyanın kocadan duyum olduğu, taraflardan aktarılan beyanlara itibar edilemeyeceği, kadının boşanmayı gerektirir başka da kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Yukarıda açıklandığı gibi davacı-karşı davalı kocanın tanıklarının beyanı görgüye ilişkin olmayıp, duyuma dayalıdır. Bu itibarla davacı-karşı davalı kocanın davasının reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile kocanın davasının kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmiştir. 3-Davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığı halde bu konuda aleyhinde kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması yanlış olmuştur. 4-Davalı-karşı davacı kadının ziynet eşyası ve takı talebinin kabulüne karar verildiğine ve kendisini bir vekille temsil ettirdiğine göre, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı-karşı davacı lehine kabul edilen bu talep üzerinden vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken (HMK.md.326-323) yazılı olduğu şekilde davacı-karşı davalı koca lehine vekalet ücreti takdiri doğru olmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 v 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 2. bentteki bozma nedeni dikkate alındığında, davalı-karşı davacı kadının tazminatlar yönündeki temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.02.2014 (Çrş.)