2. Hukuk Dairesi 2011/12498 E.,  2012/9470 K.

MAHKEMESİ :Mudurnu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :19.04.2011
NUMARASI :Esas no: 2010/23 Karar no:2011/34 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur, tazminatlar, nafakaların miktarı ile eşya ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, davalı-davacı kadının eşine hakaret ettiği ve basit fiziksel şiddet uyguladığı; buna karşılık davacı-davalı kocanın ise, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, ağır sözlerle hakaret ettiği, eşinin kendi ailesiyle görüşmemesi konusunda baskıda bulunduğu ve eşinin bağımsız konutta oturma isteğine ilgisiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece, boşanmaya taraflar eşit kusurlu kabul edilmek suretiyle karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak, boşanma hükmü sonuç olarak doğru olduğundan ; boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek, onanmasına (HUMK.md.438/son) karar vermek gerekmiş ve davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.
2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha ağır kusurludur. Durum böyleyken mahkemece, davalı-davacı kadının maddi tazminat (TMK.md.174/1) ve manevi tazminat (TMK.md.174/2) taleplerinin hatalı eşit kusur belirlemesine bağlı olarak reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalı-davacı kadının ziynet alacağı davasında davacı-davalı koca ziynetlerin bozdurulup borç ödemesinde kullandığını ikrar ettiğine ve aksine bir anlaşma olmadıkça düğün takılarının eşlerden kadına ait olduğunun kabul edilmesi gerektiğine göre; davalı-davacı kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken; mahkemece yetersiz gerekçeyle reddi de doğru olmamıştır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri ile ziynet alacağı taleplerinin reddine ilişkin bölümlerinin BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.04.2012 (Prş.)