2. Ceza Dairesi 2025/612 E.,  2025/14236 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1- Dairemizin 20.02.2024 tarihli ve 2023/29761 Esas ve 2024/2708 Karar sayılı bozma ilâmı uyarınca hükmün bozulmasına karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca dosyanın yeniden hüküm kurulmak üzere bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin farklı bir hüküm kuracağı durumlarda, ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması sureti ile karara bağlanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan yeni hüküm kurması suretiyle karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesine aykırı davranılması, 2- Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/880 Esas, 2018/829 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkûmiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h. maddesi gereği hüküm fıkrasının başına; "5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince, İstinafa konu hırsızlık suçuna ilişkin İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/62 Esas 2023/558 Karar sayılı HÜKMÜN KALDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine "İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/880 Esas, 2018/829 Karar sayılı hükmü ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.