2. Ceza Dairesi 2024/7348 E.,  2025/5107 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/63 E., 2024/269 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, yapılan incelemede:
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılıyla 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında Yargıtay (Kapatılan)17. Ceza Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/5506 Esas, 2019/15644 Karar sayılı bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 21.04.2015 tarihli kararda; sanık hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/660 Esas, 2011/274 Karar sayılı ilamın dosyamızda suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen kesinleşen sanık ......'e ait olduğu, bu ilamda tekerrüre esas alının ceza miktarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, sanığa ait adli sicil kaydında bulunan daha ağır cezayı içeren Lüleburgaz 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2004 tarihli ve 2003/239 Esas, 2004/34 Karar sayılı ilamı uyarınca 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına rağmen sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/660 Esas, 2011/274 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Sanığın sabıkasında yer alan Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2004 tarihli ve 2003/239 Esas, 2004/34 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/660 Esas, 2011/274 Karar sayılı ilamı uyarınca hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.