2. Ceza Dairesi 2024/7016 E.,  2025/904 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/283E., 2016/99 K.
SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama

I-Sanık ... hakkında katılan Sanık ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından katılan sanık ...'nın temyiz dilekçesi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin Tebliğname'ye uygun olarak mahalline İADESİNE,
II. Katılan sanık ...'nın, Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz talebi yönünden
Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik, katılan sanık ...'nın doğrudan zarar görmediği ve temyiz hakkı bulunmadığından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca katılan ...'nın temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III-Sanık ... hakkında Katılan Sanık ...'ya yönelik hakaret suçundan dolayı verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile Katılan Sanık ... hakkında Katılan ...'a yönelik dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan dolayı verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık ve katılan sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 129/1, 152/1-a. maddelerindeki hakaret ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 06.01.2016 tarihli sanığın sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar, tehdit ve dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 23.02.2016 mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ve katılan sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.