2. Ceza Dairesi 2022/1762 E.,  2022/13045 K.

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 145, 168, 153/1 ve 62/1. (2 kez) maddeleri gereğince 8 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2020 tarihli ve 2020/223 esas, 2020/427 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/01/2022 gün ve 27349-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/02/2022 gün ve 2022/14782 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Her ne kadar mala zarar verme suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle kanun yararına bozma ihbarında bulunulmuş ise de, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği suçların 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde tahdidi olarak sayıldığı ve anılan Kanun'un 153/1. maddesinde düzenlenen ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçunun sayılan suçlar arasında yer almadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, sanıklar haklarında nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 145 ve 168. maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 10 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanması sonucunda 8 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 10 ay hapis cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 145 ve 168. maddeleri uyarınca tespit edilen 10 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 ay 10 gün hapis cezası yerine 8 ay hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (GAZİOSMANPAŞA) 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09.12.2020 tarihli ve 2020/223 E., 2020/427 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 22/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.