2. Ceza Dairesi 2022/1716 E.,  2025/4989 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2665 E., 2019/896 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

I. Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 25.06.2019 tarihli ve 2018/2665 Esas, 2019/896 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II. Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraat hükümleri verildiği, katılan vekillerinin istinaf talepleri üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanık hakkında hırsızlık suçundan 2 kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına, mala zarar verme suçundan 1 kez 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın hırsızlık suçunu diğer sanık ile birlikte işlediğine dair mahkûmiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, diğer sanığın suçu bizzat tek başına işlediğine yönelik ikrarda bulunduğuna, sanık ...'ın olayla hiçbir ilgisinin olmadığına, suçun sanığın katılımı ile gerçekleştiğine dair iddiadan başka bir delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.