2. Ceza Dairesi 2022/13823 E.,  2025/12331 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1449 E., 2021/951 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Hükmün kaldırılarak yeni hükümler kurulmasına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz talebinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkındaki iddiaların asılsız olduğuna, hırsızlık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, katılanın beyanına itibar edilerek karar verildiğine, katılan vekilinin temyiz isteminin ise, sanığın işlediği suçun yağma olduğuna, alt sınırdan ceza verildiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Dosya kapsamından, sanığın katılanın bulunduğu masaya gelerek masada bulunan cep telefonunu aldığı, katılanan polis çağıracağını söylemesi üzerine sanığın katılanı kıyafetinden tutarak engellemeye çalıştığı, katılanı saçından tuttuğu ve yere yatırdığının anlaşılması, 02.11.2017 tarihinde düzenlenen Genel Adli Muayene Raporunda ise boyunda hassasiyet olduğu ve basit bir tıbbi müdahaleler ile giderilebilir şeklindeki tespitler karşısında; sanığın yağma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi gereğince İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.