2. Ceza Dairesi 2021/9128 E.,  2023/2963 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/862 E., 2016/476 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın 25.07.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü 09.08.2016 tarihinde temyiz ettiği, 5271 sayılı Kanun'un 331/1-4. maddesi gereğince tebligatın adlî tatil içerisinde yapılması hâlinde adlî süre işlemeyeceğinden temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.09.2014 tarihli ve 2014/18870 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın direkten gelen hattan, kolon sigortası giren kısımdan, iki ayrı hat çıkışı almak suretiyle kaçak elektrik kullandığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. maddesi gereğince cezalandırılması, 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi
talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; tarafına haksız ceza verildiğine, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, 04.10.2013 tarihinde idarecesi olduğu iş yerinde sayaca girmeyen hat olduğunun tespit edilmesi ile sanığın kaçak elektrik kullandığından üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan aynı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında müşteki kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak, somut olayda da bu açıklamalar ışığında sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamış olması, kovuşturma aşamasında da bilirkişi raporu alınmadığı, kurumun vergili, cezasız zarar miktarının tespit edilmemesi karşısında, belirtilen şekilde işlem yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinden hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/476 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.