2. Ceza Dairesi 2021/6829 E.,  2022/20404 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılanın sokak içerisindeki pazar yerine adet gereği park halinde bıraktığı limon kasaları yüklü kamyonun, arkasında istiflenmiş, branda ile üzeri örtülmüş kasadan 40 kasa limonu çalan sanığın eylemi ile ilgili olarak mahkemenin TCK’nın 142/1-e maddesini uygulama ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın karar celsesi olan ilk celse alınan ifadesinde, zararı karşılamak istediğini ifade etmesi ve katılanın da aynı celse, zararının karşılanmasını istediğini beyan etmesi karşısında, suça konu zarar miktarına ilişkin olarak sanığa ödeme yeri gösterilerek makul bir süre de tanındıktan sonra sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın, soruşturma aşamasında alınarak dosya içerisine konulan adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarih, 2013/390 Esas - 2012/173 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de; sanığın güncel adli sicil kaydına ve UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre anılan hükmün sonradan verilen temyiz dilekçesi üzerine Yargıtay incelemesinden geçerek bozulduğu ve bu ilamın güncel adli sicil kaydında yer almadığı, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 tarih, 2018/155 Esas - 2018/649 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasının da suç tarihinden sonra 10/09/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, anılan 18/04/2014 tarihli ilamın da TCK’nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.