2. Ceza Dairesi 2021/10324 E.,  2023/2882 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozkır Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.03.2015 tarihli ve 2015/134 Esas sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında, şikâyetçiye ait boş halde bulunan ikametin camlarını kırmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 151/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/149 Esas 2016/106 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan'ın temyiz istemi, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ayrıca sanıklardan ...'in tehdit suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanıkların, katılanın evine zarar verdiklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği hususunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Tanık beyanı, sanıkların suçlamayı inkar ettiği savunmaları ve katılan beyanı dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Katılanın soyut beyanları dışında sanıkların atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine bir delilin dosyada mevcut olmadığı anlaşıldığından, Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.