2. Ceza Dairesi 2019/9915 E.,  2020/81 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarihli ve 2011/518 E., 2011/687 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilmiş 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine “ Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/518 E., 2011/687 K. sayılı ve 13.12.2011 tarihli ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Davaya konu suç tarihinin, 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu anlaşılmakla sanık hakkında TCK’nın 142/2-h maddesi gereğince uygulaması yapılması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,
b- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarihli ve 2011/518 E., 2011/687 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilmiş 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
c- Sanık hakkında hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmasından dolayı, TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre yarı oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/3 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 06.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.