2. Ceza Dairesi 2016/18479 E.,  2017/221 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yokluğunda hüküm kurulan sanığın mahkemede bildirdiği en son adresine tebligat çıkarılmadan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca mernis adresine 26/02/2013 tarihinde yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanığın 30/05/2016 havale tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.