2. Ceza Dairesi 2014/33469 E.,  2017/5130 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkum,yet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Müşteki ifadesi,sanık beyanı ve dosya içeriğine göre sanığın yüklenen suçları geceleyin işlediğinin sabit olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
2- Kabule göre de;
a- Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı kanunun 143.maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 2 yıl 8 ay yerine, hesap hatası sonucunda 2 yıl 6 ay hapis cezasına,aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle sonuç olarak 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,
b- Sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, "sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumunu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı, suçun işlenmesindeki özellikleri" yansıtan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığa verilen ceza kısa süreli olmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.