2. Ceza Dairesi 2014/28282 E.,  2017/2006 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'ün yüzüne karşı verilen 07.11.2013 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğinden itibaren başlayacağı belirtilmesine rağmen sanığa gerekçeli karar tebliğ edilmeyerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında sanığın 21.04.2014 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek ve 21.04.2014 gün ve 387-605 sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, hüküm fıkrasında suç adının konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; kamera görüntüsünden iş yerine iki kişinin girdiğinin görünmesi karşısında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.