19. Ceza Dairesi 2016/9690 E.,  2017/2605 K.

Nafaka yükümlülüğüne uymama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda müştekinin usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmediğinden bahisle şikayet hakkının düşürülmesine dair Gökçeada İcra Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/7 esas, 2015/7 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/1 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/05/2016 gün ve 2403 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/05/2016 gün ve KYB.2016-189166 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
1-2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun ''Şikayet dilekçe ile veya şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan icra mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikayetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir. Şahit gösterilmişse o da celbolunur. İki taraf tayin olunan gün ve saatte icra mahkemesinin huzuruna gelmeye veya vekil göndermeye mecburdurlar. İcabında merci, tarafların bizzat hazır bulunmasını emredebilir. Maznun başka yerde ikamet ediyorsa istinabe yolu ile sorguya çekilir. Maznun, şikayeti alan veya istinabe edilen icra mahkemesinin huzuruna gelmez veya müdafi göndermezse yahut bizzat bulunmasına lüzum görülürse zabıta marifetiyle getirilir. Bu suretle de bulundurulamazsa muhakeme gıyabında görülür. Şikayetçi muayyen zamanda gelmez ve vekil de göndermezse şikayet hakkı düşer. Gelmeyen şahitlere yapılacak muamele ile borçlunun gıyabında verilen karara karşı eski hale getirme talebi hakkında Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda yazılı hükümler tatbik olunur." şeklindeki 349. maddesi nazara alındığında, somut olayda, şikayetçinin 23/12/2015 tarihli duruşmaya katılmadığı gibi mazerette sunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,
2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulüne mercii sıfatıyla karar veren Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesi tarafından itiraz konusu hakkında bir karar verilmemesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Kanun yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/01/2016 tarihli ve 2016/1 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.