18. Ceza Dairesi 2015/19671 E.,  2016/14377 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümde hapis cezasına hükmedilmişken açıklanan hükümde adli para cezasına çevirmek suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin ve direnme eylemini birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin kabul edilmesine karşın, TCK'nın 265/3. maddesi uygulanmaması,
3- Sanığın savunmalarında görevli polislerin kendisine hakaret ettiğine yönelik anlatımlarının tanık ... tarafından doğrulandığının ve sanık hakkında temyize gelmeyen hakaret suçundan TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden de TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanığın gözaltında ve tutuklukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi,
Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.