18. Ceza Dairesi 2015/16546 E.,  2016/2867 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret, kasten yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Katılan ...'ın, sanık olarak kasten yaralama ve hakaret suçlarından yargılandığı aynı davada hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, katılanın vekili tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmaması nedeniyle katılan yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Sair tehdit suçundan kurulan hükümde adli para cezasının 4 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktaları tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından “vekalet ücretine dair” kısmın çıkarılması ile tehdit suçundan kurulan hüküm fıkrasına, “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.