18. Ceza Dairesi 2015/16084 E.,  2016/902 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek deneme süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının dikkate alınmaması,
2-Sanık ... ın sabıkasız olduğunun anlaşılması, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı, somut (maddi) bir zararın oluştuğuna ilişkin, dosya içinde herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, “sanığın katılanın zararının giderilmesi ile ilgili somut çaba içerisinde olmadığı" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suç tarihinde, 65 yaşını bitirmiş sanık ... hakkında verilen bir yıldan az süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK nın 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ...'ın hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,19/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.