15. Ceza Dairesi 2014/15893 E.,  2017/964 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 50 maddeleri ile mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
17.05.2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik iddiası ile açılan dava ile ilgili olarak hangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince bu konuda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın müştekinin şirketinde çalıştığı, şirket adına narenciye alımı yaptığı, olay tarihinde şirket tarafından keşide edilip narenciye alımı karşılığında lehtarı ...'a verilmek üzere aynı anda kendisine verilen suça konu 10000TL ve 17.000TL.lik çekleri ... adına sahte ciro yapmak suretiyle kullanıp ... isimli şahsa ticari münasebeti nedeniyle verdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “120 gün”, “100 gün”, ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün”, ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.