Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkla ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ..., sanık ...'e, ... isimli bir şahsın mağdurdan sigortalı yapacağını belirterek para aldığını ancak mağduru sigortalı yaptırmadığı gibi parayı da iade etmediğini, bu nedenle ... ile birlikte bu şahsı öldürdüklerini söylediği, bu durumu öğrenen sanığın tahliye olduktan sonra algılama yeteneğinde zayıflama olduğunu bildiği mağduru dolandırmak için diğer temyiz dışı sanıklar ile birlikte plan yaptığı, bu kapsamda mağduru telefonla arayarak polis olduklarını söyleyip cinayette senin de adın geçiyor dedikleri, akabinde ... Adliyesinin önüne mağduru çağırıp kefaletle serbest bırakabileceklerini söyleyerek 10.000 TL istedikleri, mağdurun da 4500 TL parayı ... Bankasında bulunan hesabından çekerek temyiz dışı sanıklar ... ve ...'e vererek geri kalan 5.500 TL parayı da 3.5.2010 da verebileceğini beyan ettiği, sanıkların aldıkları parayı aralarında paylaştıkları, daha sonra mağdurun emniyet müdürlüğüne müracaat ederek şikayetçi olması üzerine sanık ...'in geriye kalan 5.500 TL parayı mağdurdan alırken kolluk güçlerince yakalandığı, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak, 1- Haksız menfaatin baştan belirlenmediği ve değişik tarihlerde aynı kast altında menfaat talep edilmesi halinde TCK' nın 43. maddesinin uygulanacağı; bu çerçevede sanığın baştan belirlenen 10.000 TL haksız menfaati değişik fasılalarla mağdurdan aldığının anlaşılması karşısında, zincirleme suç koşullarının oluşmayacağı gözetilmeden tayin olunan temel cezada TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayini, 2- Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 1 yıl süreli olmak üzere denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilmesi, 3- TCK'nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun “ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.5.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
Sitemizin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. Ziyaret istatistikleri için Google Analytics, reklam ölçümü için Meta Pixel çerezlerini ise yalnızca onay verirseniz kullanırız. Ayrıntılar Çerez Politikamızda.