14. Ceza Dairesi 2016/2652 E.,  2020/1746 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik
HÜKÜM : Sanığın eylemleri bütün halinde zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanığın, olay günü mağdura 5237 sayılı TCK'nın 226/1. maddesi kapsamına girecek şekilde müstehcen içerikli görüntüleri seyrettirmesi eyleminin müstakil bir suç olup, cinsel istismar eyleminin unsuru olamayacağı gözetilerek emanette bulunan cep telefonundaki videoların incelemesi yaptırılarak içeriğinin tespiti ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksi düşünceyle ve sadece kararın gerekçe kısmında değinmek suretiyle bu fiilin cinsel istismar eylemi içinde kaldığından bahisle ayrıca karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Tüm dosya kapsamına göre suç tarihlerinde sanığın, on beş yaşından küçük mağdurun cinsel organına dokunması şeklindeki ani ve kesintili eylemlerinin sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tespit edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının değişmediği gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.