(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/6259 E.,  2012/11151 K.

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2007 gün ve 2007/96 Esas, 2007/580 Karar sayılı hükmün ve sanığın vâki temyiz isteminin reddine ilişkin 04.03.2008 tarih ve aynı sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği için çıkartılan davetiyenin, öncelikle bilinen son adresine (sanığın mahkemeye bildirdiği veya daha önce kendisine geçerli bir tebligat yapılmış olan ya da Tebligat Kanununun 35/son maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlara sanık tarafından bildirilmiş bulunan adrese) gönderilmesi gerektiği gözetilmeden; sanığın yokluğunda verilen 10.12.2007 tarihli hükmün sanığın 05.03.2007 tarihli duruşmada bildirdiği adres yerine kız kardeşinin adresine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği 03.03.2008 havale tarihli dilekçenin kanuni sürede yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 04.03.2008 tarihli Ek Karar kaldırılarak, temyiz isteminin 10.12.2007 tarihli hükme yönelik olduğunun kabulüyle gereği düşünüldü:
Sanığın mağdurenin kalçasına dokunmak isteyip, mağdurenin geri çekilmesi sonucunda eliyle dizine dokunması eyleminin bedensel temas içermesi karşısında eylemin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.