(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/22820 E.,  2013/6193 K.

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2010 gün ve 2009/12 Esas, 2010/5 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin soruşturma aşamasında verdiği ifadesini 03.06.2009 tarihli duruşma sırasında değiştirmesine rağmen, 18.01.2010 tarihli duruşmada sanığın baskısı nedeniyle ifadesini değiştirdiğini ve ilk beyanının doğru olduğu yönündeki samimi görülen beyanları, psikolojik danışmanın hazırladığı 15.09.2008 tarihli görüşme raporu ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdurenin annesi Jale ile birlikte yaşadığı sırada, mağdureyi çıplak şekilde kucağına oturtma, mağdurenin cinsel organını okşama şeklindeki eylemleri ile zincirleme şekilde çocuğa karşı basit cinsel istismar suçunu işlediğinin sabit olması karşısında, kovuşturma sırasında sanığı kurtarmaya yönelik olan ve olayı da bizzat görmeyen tanık ifadelerinden hareketle delil yetersizliğinden sanığın beraati gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın
CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.