13. Hukuk Dairesi 2018/2940 E. 2018/9626 K. — Yargıtay Kararı
13. Hukuk Dairesi 2018/2940 Esas 2018/9626 Karar 18.10.2018
13. Hukuk Dairesi 2018/2940 E., 2018/9626 K.
... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinden verilen 06/12/2017 gün ve 2017/1585-2017/1865 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, iki adet dairenin kedi kullanarak satın alınması için davalı bankaya yaptığı başvurunun olumlu karşılandığı, ekspertiz işlemlerinin yapılarak dairelerin üzerine davalı banka lehine ipotek tesis edildiğini, bankanın kredi vereceğine güvenerek tapuda işlemleri başlattığını, bu aşamada gerek tapuda ve gerekse bankada masraflar yaptığını ancak davalı bankanın daha sonra kredi vermekten vazgeçtiğini, davalı bankanın uyandırdığı güven neticesinde bu masrafları yapması nedeniyle bankanın bu masraflardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.200,00 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun faiz başlangıcı yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.020,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530,00 TL’ye çıkarılmıştır. İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Hâl böyle olunca, HMK'nun 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 352. maddesi uyarınca, davacı ve davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.