13. Ceza Dairesi 2017/2629 E. 2019/4933 K. — Yargıtay Kararı
13. Ceza Dairesi 2017/2629 Esas 2019/4933 Karar 27.03.2019
13. Ceza Dairesi 2017/2629 E., 2019/4933 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ...'un temyiz talebinin incelemesinde; O Yer Cumhuriyet Savcısının, 03.09.2015 tarihinde verilen hükme dair temyiz talebini yasal 1 aylık süre geçtikten sonra 19.10.2015 tarihinde yaptığı, katılan ...'un ise 02.11.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 16.11.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz istemlerinin CMUK'nun 310 ve 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanık vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; a-5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesine göre; abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde cezaya hükmolunacağının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında aynı yasanın 163/3. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde aynı yasanın 141/1. maddesi uyarınca karar verilmesi, b-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan ...'un zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın katılanın zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, gerektiğinde keşif yapılarak bilirkişi tarafından belirlenecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararın belirlenmesi, bunun sanığa tebliği ile zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
Sitemizin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. Ziyaret istatistikleri için Google Analytics, reklam ölçümü için Meta Pixel çerezlerini ise yalnızca onay verirseniz kullanırız. Ayrıntılar Çerez Politikamızda.