12. Ceza Dairesi 2023/181 E.,  2025/2136 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/144 E. - 2022/238 K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mahkemece, sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 74/2, 74/4, 5237 sayılı TCK'nın 38/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.01.2020 tarihli, 2017/6367 Esas, 2020/884 Karar sayılı ilamı ile, "7188 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 75. maddesi uyarınca önödemeye ilişkin işlemler yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan zamanaşımı nedeniyle düşme görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklar ... ve ... hakkında önödeme nedeniyle düşme, sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü saat 21.20 sıralarında devriye görevini ifa eden kolluk kuvvetleri tarafından temyiz dışı sanık ... ile sanıklar ... ve ...'in tarihi kalıntıların bulunduğu arazide görüldükleri, sanık ...'ın elinde iki parça halinde dedektör olduğunun tespit edildiği, diğer sanıklar ... ve ...'un tutanakta sanıkların dedektör ile suça konu yerde araştırma yaparken görüldüklerine dair bir anlatımın bulunmadığı, sanıkların aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
A. Sanıklar ..., ... ve ...'in Beraatlerine İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2023 tarihli, 2023/6-7 Esas, 2023/481 Karar nolu ilamında da belirtildiği üzere; Dairemizce yapılan temyiz incelemesinden önce atılı suça ilişkin dava zamanaşımı gerçekleşmiş ise de "derhal beraat" kavramının, fiilin ilk bakışta suç teşkil etmemesi veya kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması hâlleri ile sınırlı tutulmasının söz konusu düzenlemenin konuluş amacına ters düşeceği, CMK'nın 223. maddesinin 9. fıkrasında geçen "derhal" sözcüğünün, dosyanın mevcut durumunu ifade ettiği, başka bir anlatımla, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek bir noktada, sanığın daha lehine olan beraat kararı yerine, aleyhine olan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği, ayrıca çeşitli sebeplerle muhakemenin yavaş işlemesi ve yargılamaların makul sürede sonuçlandırılamaması nedeniyle zamanaşımının gündeme geldiği de göz önünde bulundurulduğunda, düşme kararı verilmesinin söz konusu gecikmenin sonucunun sanığa yükletilmesi anlamına geleceği, diğer taraftan beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamındaki lekelenmeme hakkının da ihlali niteliğinde olacağı, zira yargılamanın geldiği aşama itibarıyla beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin, sanığın atılı suçu işleyip işlemediği hususunda tereddüte yol açacağı, son olarak da sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuk davaları üzerindeki etkisine dair, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.01.2022 tarihli ve 1437-15 sayılı kararında da açıklandığı üzere ceza hâkiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle fiilin hukuka aykırılığı konusuyla hukuk hâkiminin tamamen bağlı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek durumlarda artık zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil sanığın daha lehine olan beraat kararı verilmesi gerektiği değerlendirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...'in Beraatine İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/14-228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'in 25.11.2022 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.