12. Ceza Dairesi 2022/6062 E.,  2024/5579 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2532 E., 2021/1313 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebi üzerine davanın süreden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin kararı istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin parada sahtecilik ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından yargılandığı, yapılan yargılama sonucunda beraat ettiği, beraat hükümlerinin Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği ve temyiz incelemesi sonucunda her iki suç yönünden beraate ilişkin hükümlerin temyizde onanarak 11.07.2017 tarihinde kesinleştiği, bu hususun mahkemece düzenlenen kesinleştirme şerhlerinden de görüleceği, bu suretle davanın süreden reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/52 Esas - 2014/331 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının parada sahtecilik ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarında 27.11.2012 - 11.03.2013 tarihleri arasında 104 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda her iki suç yönünden de beraat kararı verildiği, davacının tutuklu kaldığı parada sahtecilik suçu yönünden beraat kararının 26.06.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması üzerine davanın CMK'nın 142/1. maddesindeki 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten 21.09.2017 tarihinde açıldığından bahisle davanın süreden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın süresinde açılmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.