12. Ceza Dairesi 2021/10245 E.,  2025/2633 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/ 4 E., 2020/ 433 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi , davanın reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı- tutukluluk nedeniyle nedeniyle 500.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltından tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 22.286,76 TL maddi, 22.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminat bakımından esastan reddine, maddi tazminat bakımından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna, maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacının mahrum kaldığı ek ders ücretlerinin, ödediği vekalet ve danışmanlık ücretlerinin, ceza evi masraflarının ve ziyaretler için yakınlarının ödediği yol ücretlerinin maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğine, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/87 Esas ve 2018/ 149 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 25.10.2016-02.06.2017 tarihleri arasında 220 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edildiğine ilişkin dosyada belge bulunmadığı, gözaltı-tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek, davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından;
''Hükmedilen maddi tazminatın hukuksal nedeni olarak, kamu görevlisi/öğretmen olan davacının, gözaltında ve tutuklulukta kaldığı dönemlerde yoksun kaldığı "maaş ödemeleri" esas alınmış, bilirkişi raporu da dikkate alınmak suretiyle belirlenen maddi tazminat miktarı hüküm altına alınmış ise de, davacının daha sonra göreve iade olunduğu, bu durumda idari yolla eksik maaş ödemelerinin kendisine ödeneceği ve bu dava kapsamında maddi tazminata konu olamayacağı, ek ders ücreti biçimindeki ödemelerin ise davacının olağan aylık gelirine (maaş) bağlı mutlak ödemeler olmayıp, belli fiili ve hukuki koşullarda yapılan ödemeler oldukları, bu haliyle maddi tazminata esas alınmalarının varsayımsal bir değerlendirme olacağı, dava dilekçesinde maddi tazminat sebebi olarak ileri sürülen diğer hususlarında iş bu dava kapsamında maddi zarar olarak değerlendirilmesinin hukuken mümkün bulunmadığı, dolayısıyla maddi tazminat isteminin tümden reddi gerektiği sonucuna varılmaktadır. '' gerekçeleri ile maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat bakımından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.