12. Ceza Dairesi 2018/4898 E.,  2018/10461 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suçlar : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Taksirle yaralama Hüküm : 1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2- Taksirle yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile taksirle yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü, 268 promil alkollü olarak seyir halinde iken yolun kenarında yürümekte olan katılana arkadan çarparak basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek ölçüde yaralanmasına sebebiyet veren ve olayın mağdurunun şikayetçi olduğu sanık hakkında Menderes Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.01.2012 tarih ve 2012/114 soruşturma sayılı karar ile ile TCK'nın 44. maddesi uyarınca taksirle yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, 24.11.2011 tarih 2011/3537 soruşturma sayılı karar trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise iddianame düzenlendiği anlaşılmakla; Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına göre sanığın tek fiille bilinçli taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği halde zararın içinde yasanın cezalandırdığı tehlikeyi de barındırdığı gözetilerek zarar suçu - tehlike suçu ölçüsü esas alınarak, taksirle yaralama suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediğinin, sanık hakkında aynı olay ile ilgili taksirle yaralama suçundan açılmış bir dava ve kurulmuş bir hüküm olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.