12. Ceza Dairesi 2017/7495 E.,  2018/3668 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2,62/1,50/1-a,52/2,50/1-e maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, süresinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, teblignamede temyizin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 211 promil alkollü olarak araç kullandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 50/1-e maddesi uyarınca, ehliyet ve ruhsatla veya meslek ve sanatın yerine getirilmesi ile bağlantılı bir suçun işlenmesi halinde kısa süreli hapis cezasının yerine böyle bir önleme başvurulabileceği, işlenen suçun, yapılan meslek ve sanatla ilgili olmaması veya ruhsat yada ehliyeti gerektiren bir suç niteliğinde bulunmaması halinde bu hükmün uygulanamayacağı, anılan bendin uygulanabilmesi için sanığın meslek veya sanatını ya da sahip olduğu ehliyet yahut ruhsatın sağladığı hakları kötüye kullanarak veya gereken önlem ve özeni göstermeyerek suçu işlemiş olmasının gerektiği gözetilmeksizin, trafiği tehlikeye düşürecek şekilde araç sevk eden sanık hakkında TCK'nın 50/1-e maddesinin uygulanması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 50/1-e maddesi ile ilgili olan dokuzuncu paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.