12. Ceza Dairesi 2017/5903 E.,  2019/4220 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca
mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Özel eğitim gören öğrencileri taşıyan servis şoförü sanık ...'un olay günü, sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde başka bir öğrenciyi almak için yolun sağ tarafına aracını park ederek durduğu sırada, aracın ön koltuğunda oturmakta olan on yaşındaki katılan ...'in kontrolsüz bir şekilde kapısı açık olan araçtan inip, karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı sırada hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık ...'un katılana çarparak ağır derecede kemik kırığı oluşacak derecede yaralanması ile sonuçlanan olayda; İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 16.12.2014 tarihli raporunda da belirtildiği üzere, sanığın olay mahallinde yolcu almak için durduktan sonra, aracındaki özel eğitim gören çocukların mevcut durumlarını da dikkate alıp, araçtan inmelerini engelleyecek gerekli tedbirleri almadığından sorumluluğunun bulunduğu dosya kapsamı itibariyle sabit olmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup, tebliğnamede eksik inceleme hususunda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, adli para cezasının ödeyecek maddi gücü olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.