12. Ceza Dairesi 2016/835 E.,  2017/3741 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 1-Katılan ...’e yönelik eylemi nedeni ile
TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca
mahkumiyet
2-Katılan ...’e yönelik eylemi nedeni ile
beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın katılan ...’e yönelik eylemi nedeni ile verilen beraat hükmü, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki çöp kamyonu ile seyir halinde iken, olay gecesi saat 20.20 sıralarında yolun sağ tarafında bulunan otobüs durağı cebine yanaşmak için kontrolsüz bir şekilde sağa manevra yaptığı sırada, aynı yönden gelip yolun sağ şeridinden seyir halinde olan ve katılan ...'in kullandığı elektrikli bisiklete çarpması sonucu, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, elektrikli bisiklette bulunan yaşı küçük katılan ... hakkında düzenlenen doktor raporunda "lezyon saptanmadı" şeklinde bir tespit var ise de; kazanın oluş şekli ve motosikletin devrilerek her iki katılanın yere düştüklerinin sabit olması, baba ...’in oğlunun yaralanması nedeni ile sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmesi ve herhangi bir tıbbi müdahale ve harici bulgu bulunmayan hallerde de kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına yol açan durumların da yaralanma olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, eylemin bölünmesi suretiyle, her iki katılana yönelik yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.