12. Ceza Dairesi 2016/5973 E.,  2016/13382 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü, sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahalde yer alan kendi yönüne fasılalı olarak kırmızı yanan ışıklı kavşaktan geçiş üstünlüğü kuralına riayet etmeyerek kavşakta yoluna devam etmesi üzerine kavşak içinde kendi yönüne sarı fasılalı ışık yanan otomobil ile çarpışmaları sonucu kendisinden şikayetçi olmayan ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olaydan 1 saat 20 dakika sonra yapılan adli muayene sırasında 55 promil alkollü olduğu tespit edilen ve Adli Tıp 5. İhtisas Kurulu raporlarında vücuttaki alkol oranının 1 saatte 15-20 promil azalacağına ilişkin tespitine dayanılarak sanığın olay anı itibarıyla yaklaşık 70 promil alkollü olduğunun kabulü ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlike sokma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; belirtilen alkol derecesinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğine dair bir bulgu ya da sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmaması karşısında; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle araç kullanmanın suç olarak düzenlenip aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımının belirlendiği gözetilmeksizin temel ceza tayininde TCK'nın 179/3. maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.