12. Ceza Dairesi 2016/4665 E.,  2017/9752 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihinde, saat 07.40 sıralarında, meskun mahal dışında, 11 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, zemini kuru, asfalt kaplamalı yolda otomobil sürücüsü ...'ın sağ şeritte seyri esnasında, yolun sağındaki boş alanda bulunan su dolu tanker sürücüsü sanık, olay yerine yaklaşan otomobili gördüğü halde ilk geçiş hakkını bırakmadan karayoluna tehlike arz edecek tarzda girdiği sırada otomobilin önünü kapattığı, otomobilin ön kısmı ile tankerin sağ arka kısmına çarptığı kazada, otomobil sürücüsü ..., araçta yolcu olarak bulunan eşi ...'ın öldüğü, katılan ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı olayda; Adli Tıp Kurumu raporları ile tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup; sanığın taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, oluşa ve dosya kapsamına aykırı olarak sanığın eşit kusurlu olduğunun kabulü ile teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.