12. Ceza Dairesi 2016/4586 E.,  2017/7753 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 3.823,20 TL gelir kaybı ile beraat edilen ceza dava
dosyasına ilişkin olarak 2.400 TL vekalet ücreti
toplamı 6.223,20 TL maddi ve 5.000 TL manevi
tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının adı - soyadı ve sicilinin duruşma tutanağında ve gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'' ibaresine yer verilmesi ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Davacının gözaltı ile birlikte tutuklu kaldığı 220 gün için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak 2.790,04 TL’nin gelir kaybı olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda tutukluluk süresinin 216 gün olarak tespit edilmesi ancak brüt asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması neticesinde belirlenen 3.823,20 TL'nin hükme esas alınması,
2- 29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmediği gibi tazminat davasının dayanağı olan beraat hükmünün temyizi üzerine davacı (sanık) lehine 2.400 TL vekalet ücretine hükmedildiği de dikkate alınmadan, mahkemece bu miktarın maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı bendinin maddi tazminata ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''2.790,04 TL maddi tazminatın'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.