12. Ceza Dairesi 2016/3559 E.,  2017/7377 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraat kararı verilmesi gerektiğine,savunma hakkının kısıtlandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle,
Olay günü, saat 19:30 sıralarında sanığın yönetimindeki çekici ile aydınlatmanın mevcut olduğu meskun mahalde seyretmekte iken orta şeritten sol şeride yönelip sola doğrultu değiştirmek istediği esnada aynı istikamete doğru sol yanında seyreden mağdurun sevk ve idaresindeki araca çarparak asli kusuru ile mağdurların yaralanmalarına neden olmuş ise de; sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin değerlendirmesi yapılırken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihi itibarı ile silinme koşulları içeren sabıka kaydı bulunduğu, dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz kişilik özelliğinin de mevcut olmadığı dikkate alındığında "sanığın dosyaya yansıyan kişiliği, suç işleme eğilimi birlikte değerlendirildiğinde bir daha suç işlemekten çekinebileceğine dair mahkemece olumlu kanaat oluşmadığından ve yasal koşulları bulunmadığından" şeklindeki yetersiz gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.