12. Ceza Dairesi 2014/427 E.,  2014/23934 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki araçla meskun mahal dışında, iki yönlü, düz yol, görüş açık, eğimsiz, zemini asfalt kaplama, yol genişliği 7 metre yol kenarında 50 cm'lik banket mevcut, yol şerit çizgileri ve devamlı çizgi bulunan, trafik işaret levhalarında 150 metre geride sollama yapılmaz levhası, köprü girişi levhası ve yol kenarlarında birden fazla tehlikeli viraj levhaları mevcut olan yolda, gündüz vakti açık havada, kuru zeminde seyri sırasında önündeki aracı köprü üzerinde sollamaya kalkarak şerit ihlalinde bulunarak karşı yönden kendi şeridinde giden araçla çarpışması şeklindeki olayda; organ kaybı niteliğindeki yaralanmalarda dikkate alınıp temel ceza tayininde asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin ve bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı kanunun 22/3. maddesiyle artırılmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, paraya çevirmeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.