12. Ceza Dairesi 2013/15732 E.,  2013/21575 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Her ne kadar hüküm, sanık müdafii sıfatı ile Av. ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş ise de; hükmün temyiz edildiği 13.11.2008 itibarı ile adı geçen avukatın sanık müdafii olduğuna ilişkin dosya içerisinde vekaletnamesi bulunmadığı gibi, yargılama aşamasında Baro tarafından görevlendirilmesinin de söz konusu olmadığı, Dairemizin 12.09.2012 tarihli kararı üzerine, mahkemece sanığa gönderilen ihtaratlı davetiyeye rağmen vekaletnamenin sanık tarafından sunulmadığı gibi, İstanbul Barosu Başkanlığının yazısına göre de, bildirdiği adresten taşınan sanık müdafiine ulaşılamadığının bildirildiği, bu suretle hükmün temyiz edildiği 13.11.2008 tarihi itibarı ile Av. ...'nin sanık müdafii sıfatı ile hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan vekilinin, eksik inceleme yapıldığına, kazaya sanığın tam kusurlu hareketi ile neden olduğuna, katılanın kazanın oluşumunda hiçbir kusurunun bulunmadığına ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın taksirli hareketi sonucu neden olduğu kaza nedeniyle, katılanın kemik kırılmasının yanı sıra hayati tehlike geçirdiği de tespit edildiği halde, sanığa verilen temel cezanın, TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yarısı oranında artırılması sırasında, katılanın "hayati tehlike" geçirdiğinin ve yasal dayanak olan TCK'nın 89/2-e maddesinin hükümde gösterilmeyerek, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün, katılandaki yaralanma nedeniyle temel cezanın artırıldığı ikinci paragrafına, “mağdurun” kelimesinden sonra gelmek üzere “hayati tehlike geçirdiği” ibaresinin ve “TCK'nın 89/2-b” ibaresinden sonra gelmek üzere “89/2-e” ibaresinin eklenip hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.