12. Ceza Dairesi 2012/917 E.,  2012/21910 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, (52/1-2), 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; sanığa ait inşaatta fenni yeterliliğe sahip teknik gözetimi olmaksızın, temin edilmediği için baret, emniyet kemeri vb. kişisel koruyucu ekipmanları kullanmaksızın, sigortasız ve kalıp işçisi olarak çalışan mağdurun, inşaatın 4. katında kalıp tahtalarını çivilerken dengesini kaybederek aşağıya düşmesi sonucunda yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Sanığın taksirli eylemi sonucunda, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın, aynı maddenin 2. fıkrasının (b) ve (e) bentleri gereğince yarısı oranında arttırılması yerine, TCK'nın 89/2-e maddesi uyarınca arttırım yapılmasıyla yetinilmesi,
2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sonuç adli para cezası hesaplanırken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın çarpılması işlemi sırasında, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. paragrafı hükümden çıkartılarak yerine "sanığın taksirli eylemi sonucunda, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla; sanığa hükmolunan temel ceza TCK'nın 89/2-b,e maddesi uyarınca yarı oranında arttırılarak, sanığın 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," paragrafının eklenmesine hükmün 4. paragrafının başına "5237 sayılı TCK'nın 52/1-2. maddesi uyarınca" ifadesinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.