12. Ceza Dairesi 2012/28261 E.,  2013/18970 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2 (d), 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın savunmasının alındığı 10.11.2009 tarihli keşifte iddianamenin okunmaması, vekaletname ile atadığı müdafinin hazır bulunduğu sırada CMK'nın 147. maddesindeki hakları hatırlatılarak sorgusunun yapıldığı, sanığa dosyadaki delil ve belgelerin ayrı ayrı okunduğu dikkate alındığında, savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup; sanığın müdürü ve temsilcisi olduğu Pervin Oto Kiralama, Turizm, Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait işyerinde ustabaşı olarak çalışan katılan ...'in hızar makinesinde PVC kesimi yaparken parmağını makineye kaptırması sonucunda, hayati fonksiyonlarını orta (3.) derece etkileyen sağ el üçüncü parmakta orta ve distal falanksta parçalı kırık oluşacak ve orta falanks düzeyinde 15 derece açılanma kalacak şekilde yaralandığı olayda; asli ve eşit derecede kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilerek, asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen temel cezada mağdurda oluşan kırık nedeniyle artırım yapıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi yerine, aynı maddenin 2. fıkrasının d bendinin ve tam gün sayısı üzerinden hükmedilen cezanın sadece 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin 50/1-a. maddesinin de uygulanan kanun maddeleri olarak gösterilmeleri ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve 5237 sayılı TCK'nın 52/3-4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki “TCK'nın 89/2-d" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 89/2-b" olarak düzeltilmesine, 5. paragrafta yer alan "50/1-a" ibaresinin çıkarılmasına, taksitlendirmeye ilişkin 6. paragrafın sonundaki "tahsiline" kelimesinin ardından gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.