12. Ceza Dairesi 2012/27828 E.,  2013/1837 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : 45,26 TL maddi ve 2.650 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yerel mahkeme tarafından Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.01.2010 gün ve 2008/13584 esas, 2010/985 karar sayılı bozma ilamına 24.05.2010 tarihli oturumda 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesi uyarınca direnilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2011 tarih ve 2010/198697 sayılı onama istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş olup; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.07.2012 gün ve 2012/9-938 esas ve 2012/263 sayılı kararı ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2010 gün ve 175-160 sayılı direnme kararının isabetli olduğuna karar verilip, dosya hükmün esasının incelenmesi için dairemize gönderilmiş olmakla;
Koruma tedbirleri nedeniyle hükmedilecek tazminatın olay tarihinde geçerli olan paraya göre hesaplaması yapılarak sonucun bulunması gerekirken 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve Türk Lirasından 6 sıfır atılmasını öngören 5083 sayılı Kanun’a göre hesaplama yapılarak yanlışlıklara sebebiyet verilmesi ve manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı,tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, yerel mahkeme direnme hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.