12. Ceza Dairesi 2012/24535 E.,  2012/21842 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : Sanık ... ; ...... Sanık ...; TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7 maddeleri uyarınca erteleme mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık ...’ın, olay günü yönetimindeki yolcu otobüsü ile Eski Samsun Yolunu takiben Ankara yönünden Samsun yönüne seyir halinde iken, olay yeri Sanayi Kavşağında yolcu indirmek üzere durup yolcu indikten sonra otobüsün muavini sanık ...'ün kendisine “devam et” demesiyle harekete geçtiğinde, otobüsün arka kapısından inerken giydiği kabanının otobüsün kapısına takılması nedeniyle düşerek 15m. kadar sürüklenen yolcu ...'ın hayatını kaybettiği olayda, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda sanık ...'ün tamamen kusurlu, sanık ...'ın kusursuz olduğunun belirtildiği Sulh Hukuk Mahkemesinde tespite dayalı olarak alınan raporda, sanık ...'ın kazanın oluşumunda 6/8, sanık ...'ün 2/8 oranında, Asliye Hukuk Mahkemesinde alınan raporda sanık ...'ın 3/8, sanık ...'ün ise 5/8 oranında kusurlu olduğunun, kusur dağılımının değişebileceğinin anlaşıldığı ve kusur konusunda kuşkuya düşüldüğü, bu itibarla, olay nedeniyle sanıkların kusur ve sorumluluklarının tespiti için Teknik Üniversitelerin öğretim görevlilerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğü uzman bilirkişilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınıp, birbirleriyle çelişen söz konusu raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tespitinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.