12. Ceza Dairesi 2012/12231 E.,  2013/3029 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK' nın 89/1, 89/2-b-son, 62/1-2,52/4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücübelgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :
İddianamenin 21.06.2007 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve üzerine yüklenen suçun savunmasının tespitinden önce anlatıldığının savunması ile belirlendiği anlaşılmış olup, yine savunmanın hemen akabinde iddianame ve ekindeki diğer belgelerin okunduğunun duruşma tutanağında yer alması ve sanığın vekili huzurunda savunmasının alınmış olması karşısında tebliğnamedeki 1 no' lu, iddianamenin anlatım bölümünde TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrasının diğer bir bendi olan “e” bendinde düzenlenen arttırım nedeni olan müştekinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olduğunun açıkça belirtilmiş olması ve mahkemenin iddianamenin sevk maddeleriyle değil olayın anlatım bölümüyle bağlı olması ve aynı fıkrada düzenelenen kemik kırılmasına ilişkin arttırım nedeninden bahsedilmemiş olmasının sonuç cezaya etkisi olmaması gözetilerek 2 no' lu bozma düşüncesine, her ne kadar açıkça katılmasına karar verilmemiş ise de, müşteki ...' nın 18/9/2007 tarihli ilk duruşmada davaya katılma talebinde bulunmuş olması ve takip eden duruşma celselerinde ve gerekçeli karar başlığı ve içeriğinde müştekiden sürekli olarak katılan ve vekilinden de katılan vekili şeklinde bahsedilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/4993E. -27537 K. sayılı İctihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere müştekinin artık katılan sıfatını kazandığının kabulü gerekmesi karşısında 3 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup;
Olay nedeniyle mağdur ...'nın hayatını tehlikeye sokar, vücudunda kemik kırılmasına ve sağ kulağındaki işitme kaybı nedeniyle duyularından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açar ve TCK'nın 89/2-a-b-e maddesinin kapsamında kalır şekilde yaralandığı dosya kapsamından anlaşıldığı halde yalnızca TCK'nın 89/2-b maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendindeki “TCK'nın 89/2-b-son” ibaresinin “TCK'nın 89/2-a-b-e ” olarak değiştirilmesi ve usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.