11. Hukuk Dairesi 2024/5297 E.,  2025/3311 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/943 Esas, 2024/1093 Karar
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/470 E., 2021/450 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkilinin 2018/64217 sayılı ve "..." ibareli marka başvurunun, davalı şirketin 2007/51221 sayılı ve "..." ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz neticesinde davalı Kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarında farklı karakterde harf ve şekillerin kullanıldığını, markaların farklı olduğunu, müvekkilinin cnc torna/kesim makineleri işi ile iştigal ettiğini, davalının ise tamamen farklı bir iş yaptığını ileri sürerek 2019-M-9251 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin aynı zamanda tescilli ticaret unvanı olan “...” ibaresini, verdiği hizmetlerle tanınır ... getirdiğini, markasını tüm ticari mecralarda kullandığını, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, tek ya da çift harf kullanımının markaları ayırt edilebilir ... getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait başvuru markası kapsamında 35. sınıf altında 07. sınıf malların perakendecilik hizmetine yer verildiği, ret gerekçesi davalı şirket markasında ise önceki tebliğlere uygun olarak ve genel ifadelerle “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir).”nin yer aldığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin içtihatlarında da belirtildiği üzere; mağazacılık hizmeti daha önceki tarihte 35. sınıf için bir belirleme yapılmaksızın genel olarak tescil edilmiş ise, bir marka ile aynı ya da benzer tür hizmetler olduklarının kabulü için, tescilli marka sahibinin itiraz ettiği başvuru kapsamında sayılan malların da kendisi tarafından bu hizmet altında satışa sunulduğunu kanıtlaması gerektiği, genel perakende satış hizmetleri için tescilli bir markanın koruma kapsamının "Çoğun içinde az da vardır." görüşüyle ticari alandaki tüm sektörler tarafından satışa arz edilen malları kapsayacak şekilde geniş belirlenmesinin markanın tescilli olduğu mal ve hizmetler bakımından korunması ilkesine uygun düşmeyeceği gibi benzer işaretler altında ancak farklı sektörlerde satışa arz edilecek mallar bakımından karıştırılma ihtimaline yol açacağı düşüncesinin de kabul edilemeyeceği, yerleşik yüksek yargı içtihatları uyarınca davalı şirketin redde mesnet markasını 35. sınıfta hangi emtiaların satışı hizmetlerinde kullandığının tespiti için talimat mahkemesi aracılığıyla davalı şirkete ait ticari defterler üzerinde yerinde inceleme yaptırıldığı, dosya kapsamında yapılan talimat incelemesinde, mal satışı içerikli yalnızca birkaç adetten ibaret fatura tespit edildiği, davalının 35.05 alt grubunda gerçekleştirdiği satış hizmetleri açısından, bu satışların yalnızca bilgisayar donanımları – yazılımları, aplikasyonu ve elektronik ekipmanlar kategorisinde değerlendirilebilecek nitelikte ürünlerin satışına ilişkin olduğu, bu satış hizmetlerinin ise dava konusu marka başvurusu kapsamından çıkartılan emtiaların satışı hizmetlerini kapsamadığı, davalı tarafça marka işlem dosyasında gerçekleştirilen itirazlarda, davaya konu marka başvurusu kapsamında sınırlandırılmış emtialarda kullanımı bulunduğuna dair hiçbir delili sunmadığı, bununla birlikte davalıya ait www.....com.tr alan adında yapılan incelemelerde de davalının “sistem entegrasyon, bilgisayar ve danışmanlık firması olarak broadcast ve post-prodüksiyon sektörüne danışmanlık ve teknik destek hizmetleri sağlama” faaliyetleri yürüttüğünün görüldüğü, dava konusu marka başvurusundan çıkartılan hizmetler ile redde mesnet marka kapsamında yer alan "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık hizmetleri (muhasebecilik hizmetleri dahil). Alışveriş merkezleri, dükkanlar, marketler ve mağazalar zincirinin kurulması, işletilmesi, organizasyonu, yönetimi ile ilgili danışmanlık hizmetleri... İthalat ihracat acente hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri." arasında da benzerlik bulunmadığı, zira karşılaştırılan hizmetlerin farklı tüketici kesimine hitap ettikleri, farklı ihtiyaçları giderdikleri, farklı yerlerde satışa arz edildikleri, aralarında rekabet veya birbirini tamamlama ilişkisi bulunmadığı, taraf markaları arasında "ARTEK" ibaresinden kaynaklı görsel, işitsel ve kavramsal düzeyde benzerlik bulunsa da, karşılaştırılan hizmetler arasında benzerlik bulunmadığından, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6. maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile; 2019-M-9251 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davalının itiraza mesnet markasını oluşturan işaretler arasında benzerlik bulunmakta ise de, SMK'nın 6/1 hükmünün uygulanabilmesi için taraf markaları kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden emtia benzerliği şartı gerçekleşmediğinden, markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, öte yandan, davalı şirketin dava konusu başvurunun SMK'nın 6/1 ve 6/5 hükümleri uyarınca reddini talep ettiği, itirazının SMK'nın 6/1 hükmü uyarınca kabulü üzerine, 6/5 hükmü uyarınca yaptığı itirazın yeniden değerlendirilmesi için davalı Kuruma başvurmadığından, Mahkemece tanınmışlık ile ilgili bir değerlendirme yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilince temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 13.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.