11. Hukuk Dairesi 2013/7136 E.,  2013/11041 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2010 gün ve 2009/58-2010/268 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2013 gün ve 2011/7972-2013/2513 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılından itibaren yakıt sarfiyatını %25 oranında azaltacak düşüncelerini davalıya sunduğunu, davalı şirket yetkililerinin profesyonel 827 model aracı için davacıyı arayarak çalışmalarının çok önemli olduğunu, kendisi ile ürettikleri araçlar üzerinde birlikte test yapmak istediklerini bildirdiğini, bunun üzerine davacının çalışmalarını daha da geliştirerek davalı şirkete gönderdiğini, bu arada davalı şirketin 25.01.2007 tarihli katalogunda davacıya ait yakıt tasarrufu ile ilgili tekniği kullandığını ileri sürerek, davacının mucidi olduğu tekniği kullanarak zenginleşen davalıdan maddi tazminat istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ürettiği tüm motorların lisans sahibi Cummings tarafından belirlendiğini, davacının müvekkiline gönderdiği çizimlerin kullanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından dosyaya sunulan motor devir aralığına göre yakıt tasarrufu için devir saati isimli çizim çalışmasının, deneme yanılma yöntemi ile elde edilen bilgilere göre hazırlanmış ve bilimsel dayanağı bulunmayan bir çalışma olduğu, üreticide bulunan karakteristik eğriler ve aracın tüm özellikleri olmaksızın yakıt tüketiminin azalmasına yönelik çalışmaların bilimsel bir dayanağının ve niteliğinin olmayacağı, davalı tarafın Profesyonel 827 tipi aracında davacıya ait bir buluşu kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.