11. Hukuk Dairesi 2013/6830 E.,  2013/14622 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.10.2011 gün ve 2011/389-2011/75 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.01.2013 gün ve 2012/615-2013/1375 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili firmanın paratoner malzemesi üretim, satış ve temsilciliği konusunda Türkiye'nin önde gelen firmalarından olduğunu, 1977 yılından bu yana faaliyette bulunduğunu, davalının ise 1980 yılından sonra bu alanda faaliyete başladığını, başka marka paratoner tanıtımı ve satışını yaptığını, müvekkili firmanın ürünlerinin davalı tarafından haksız şekilde kötülenmeye başlandığını, diğer satıcı ve alıcılara bu konuda yazılı ve sözlü olarak yönlendirmede bulunduğunu, paratonerlerde paslanma ve patlama olduğunu iddia ettiğini, büyük ihalelerde idare nezdinde yazılar yazarak müvekkili ürünlerini kötülediğini, müvekkilinin güç durumda kalıp, itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, maddi tazminat hakkı saklı kalmak üzere davalının haksız rekabetinin men'ine, piyasada ve idareler nezdinde uğranılan itibar kaybına ve ticari itibarın sarsılmasından doğan zarara karşılık 40.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve kararın gazetede yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin müşterilerini bilgilendirme ve uyarma amacını taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı firmanın müşteriler ve çeşitli kurumlar nezdinde dava konusu paratonerin niteliklerinin yetersiz olduğu konusunda yazılar yazdığı, oysaki davalı firma tarafından davacı şirketin satışını yaptığı ürün hakkında bir şikayetinin olması durumunda bunları ilgili makam ve merciler nezdinde dile getirmesi ve işlem yapması gerektiği, aynı iş kolunda çalışan davalının satış ve pazarlama yaptığı esnada kendi sattığı ürünün özelliklerine odaklanması ve bunları ön plana çıkarması gerektiği, sektörde aynı konuda hizmet veren diğer ürünler yönünden haksız rekabet sonucunu doğuracak şekilde ifadeler kullanmamaya

özen göstermesi, başkalarını ya da onların mal, hizmet ve faaliyetlerini yanıltıcı ve yanlış beyanlarla gereksiz yere kötülemekten sakınması gerektiği, davalının isnat ettiği iddiayı ispatlayamadığı, davalının eyleminin TTK'nın 57. maddesi anlamında haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının haksız rekabetinin men'ine, 5.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle tahsiline, fazla istemin reddine, kararın gazetede ilanına dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 22.01.2013 günlü ilamıyla onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.