11. Hukuk Dairesi 2013/16171 E.,  2014/5362 K.

MAHKEMESİ : MANİSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/12/2012
NUMARASI : 2011/471-2012/490

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/471-2012/490 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının "22,5x8,25 tubeless hafifletilmiş jant" konulu faydalı model başvurusuna müvekkilinin itirazının TPE'nce dikkate alınmadığını, davalının faydalı model belgesinin yasada aranan şartları içermediğini ileri sürerek, anılan belgenin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, talebin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve uyulan Dairemiz bozma ilamına göre; l,2,3,7,11 ve 13 nolu istemlerin yenilik özelliklerine sahip olmadığı, 4,5,6,9 nolu istemlerin usul ve yöntem olması sebebiyle faydalı model ile korunamayacak istemler olduğu, 8 nolu istemin ise yeterince açık olmaması sebebiyle koruma altına alınamayacağından bu istemler yönünden faydalı model belgesinin hükümsüz kılınmasına, 551 sayılı KHK'nın 5 ve 7 maddeleri uyarınca faydalı model belgesindeki 10 ve 12 nolu istemlerin yenilik özelliklerini taşıdığı ve hükümsüz kılınamayacağı gerekçesiyle davalıya ait TR 2005 04527 (U başvurulu) Y sayılı faydalı model belgesinin 1,2,3,7,11 ve 13 nolu istemlerin yenilik özelliğine sahip olmaması nedeniyle, 4,5,6,9 nolu istemlerin usul içermesi sebebiyle, 8 nolu istemin açık olmaması nedeniyle hükümsüz kılınmasına, 10 ve 12 istemler yönünden hükümsüz kılınması talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava mahkemece kısmen kabul kısmen reddedilmiştir. Ancak hüküm fıkrasının “2” ve “3” numaralı bentlerinde yargılama giderlerinin tümünden davalı taraf sorumlu tutulmuştur. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326/2. madde-fıkrası “ Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.” hükmündedir.
Buna göre, davacının kısmen haklı çıkmasına rağmen yargılama giderlerinin tümünden sadece davalı tarafın sorumlu tutulması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.